Dag 3, 17 juni 2026

Vandaag staat een wandeling op de Romantikweg van Männlichen naar Alpiglen op de planning. Als wij om 7 uur opstaan, is het evenals gisteren, schitterend weer. Ik weet niet hoe het in Nederland is, maar de voorspellingen hier voor de komende week zijn bijzonder: iedere dag rond de 35 graden, met donderdagmiddag 18 juni en vrijdag 19 juni kans op buien. (Gewitter im Bergen). We hebben steeds op goed weer gehoopt, maar dit is het andere uiterste. Ben benieuwd hoe voelbaar de hitte is hoog in de bergen, en of je daar misschien een hele mooie escape hebt.

Rond 08:30 zijn we al op pad en gaan naar de Männlichen via een omweg: met de trein naar Wengen, met overstap op Zweilutschinen en Lauterbrunnen. In Wengen pakken we dan de Luftseilbahn naar de Männlichen. Waarom deze omweg? In 2018 hebben we de Gondelbahn genomen, die direct van Grindelwald naar Männlichen gaat. Een Gondelbahn heeft een klein bakje, waar je in dit geval met zijn tweeën in zit. Maar dat vonden we dusdanig niet fijn (zeg maar rustig: eng), dat we toen zeiden het nooit meer op deze manier te doen. Leuke bijkomstigheid van de route van vandaag is het schitterende Railaway traject met de tandradbaan naar Wengen, waarbij je op Lauterbrunnen kijkt, dat beneden steeds kleiner wordt, met haar Staubbachfal (de waterval). 
De Luftseilbahn is voor ons een enorm relaxte ervaring. En wat heb je dan toch ook weer een mooi uitzicht op het dorp Wengen beneden.

Een adembenemende ervaring, bovenkomen op de Männlichen. Je belandt van het één op het andere moment midden tussen de vierduizenders. De lucht is er anders, het geluid is anders, alles ruikt anders. De Eiger, Mönch en Jungfrau zijn overweldigend. We blijven een poosje rondhangen, foto's nemen, en proberen de bergen te herkennen. We kunnen vanaf hier ook Lauterbrunnen zien liggen. 

 Vanaf de Männlichen kijkend naar Lauterbrunnen.

 Kijkend naar Bergbahn Wengen-Männlichen 

 Kijkend naar Berghotel Männlichen,  met op de achtergrond de Mönch en de Jungfrau.

Voordat we aan de Romantikweg gaan beginnen, kijk ik op mijn telefoon nog even naar de webcam van de Jungfraujoch. Het blijkt een goed besluit te zijn geweest, daar vandaag niet naartoe te gaan, want de webcam vertoont mist.

Om half elf lopen we echt. Onderweg worden we getrakteerd op zeeën van bergbloemen, fel gekleurde vlinders, en een continue blik op de noordwand van de Eiger. Op deze wandeling, waar we zo'n 4 uur over doen, komen we ongeveer 12 mensen tegen. Allemaal goede wandelaars, uit allerlei landen. We spreken ook Nederlanders; we denken eerst van elkaar dat we Zwitsers zijn. Grappig he. Boven ons loopt de andere route, van Männlichen naar Kleine Scheidegg. Het is daar filelopen. Wat zijn we blij met onze keuze.

Hieronder even een compilatie van wat wandelfoto's. 

 Vlak boven Alpiglen horen we de eerste koeien, en maken we de rugzakfoto (net als in 2018)

Tegen drie uur bereiken we Alpiglen, en via een groep koeien met joekels van koebellen komen we aan bij het restaurant (joepie, open!), waar we een huisgemaakte ijsthee nuttigen, en ook wat eten. De patates frites met braadworst zijn niet het meest verantwoord, maar smaakt ons goed en geeft nieuwe energie. 

 Wengeralpbahn De wandelmogelijkheden hier

De Wengeralpbahn brengt ons terug naar Grindelwald, waar het kerkje open blijkt te zijn. Ik vind de akoestiek fijn, en de sfeer in het kerkje is zeer prettig. Ik zet er een klein deuntje in. Mogelijk kun je het horen (geluid aan) en zien via de video's onderaan dit blog.
Tegen half zes kunnen we onze schoenen uittrekken in ons appartement. Het was een zalige dag. 12 bergkilometers in de benen.