Dag 7, 21 juni 2026, de langste dag

We starten rustig op deze zondag. Het ontbijt buiten wordt begeleid door kerkklokken van het kerkje waar we op uitkijken. Er wordt ongeveer een kwartier geluid! We zien mensen in klederdracht naar de kerk gaan. Ik heb een filmpje gemaakt, maar dat is waarschijnlijk te groot voor Reislogger, want ik krijg het niet geupload.
We hebben een relaxte ochtend op ons terras. De temperatuur loopt gestaag op, en als we boodschappen doen, is het in het dorp onprettig heet. Uiteindelijk wordt het zo'n 30-31 graden. We horen van de verhuurster dat dit uitzonderlijk is voor Zwitserland, dat het zo lang zo warm is. 
Als Annemarie haar oogmigraine over is (door de warmte? Door het omhooglopen na de boodschappen in de warmte?) gaan we met de trein naar Schwendi. Daar hebben we in 2018 heerlijk gelopen, in de schaduw, en dat willen we vandaag weer doen. Geen spectaculaire afstanden of etappes vandaag, maar gewoon heerlijk rustig lopen in het bos van Schwendi naar Burglauenen. Het pad loopt langs de Schwarze Lutschine en haar woeste water.

Schwendi is een dorpje op 10 minuutjes afstand met de trein. In de trein staat op het bord vermeld: als je in Schwendi uit wilt stappen, dan moet je dat melden. " Halt auf verlangen"  heet dat. Maar ja, waar meld je dat dan? Dus ik loop naar de conducteur en vraag het. Hij kijkt mij vrij verbaasd aan. Je kunt gewoon op het knopje drukken. Haha. Dat is dus net als in de bus in Nederland. Dat heb je hier dan in de trein. We hadden die hele (rode)  knop niet gezien.

Dus wij stapten uit in Schwendi :-) , lopen naar Burglauenen, en weer terug. Goed te doen in de schaduw, daarbuiten is het heet.

Onderweg treffen we een tentje met koelkast, waar je Alpenkäse kunt kopen. Dat zie je hier veel. We kopen er een heerlijk frisse appelsap.

Het is rustig in de trein terug naar Grindelwald. Op het station lopen we dan echter wel weer in een mensenmassa. En omdat jullie (o.a.Johan) er naar vroegen , hier dan de grote groepen toeristen op de foto.

Als we half zes weer bij het appartement zijn, moeten we echt even bijkomen. IJsklontjes in de nek, een koud alcoholvrij biertje, en even zitten, dan zijn we weer genoeg opgeknapt om onze pastamaaltijd met broccoli te verzorgen en deze heerlijk buiten op te eten. 

Weer een heerlijke, maar hete, dag. Toch weer (ook door de boodschappen) 10 kilometer in de benen. 
P.S: excuus voor de reclames die jullie onderaan de blogs zien. Dit Zwitserlandblog is gratis, mijn andere reislogger met wandelverhalen is een betaalde versie, en dan heb je dat niet.